۰۴۱۳۵۲۶۷۲۴۶

آموزش محل و شرايط نصب بويلر دیگ های بخار

محل و شرايط نصب بويلر دیگ های بخار :

الف) ديگخانه

ابعاد ديگخانه بايد با درنظرگرفتن ابعاد بويلر با درب هاي باز و تجهيزات مورد نياز مانن

د دستگاه سختي گير، و هوازدا، منبع تغذيه آب، كلكتور، شيرها و غيره و هواي لازم جهت سيستم، طراحي گردد. ديگ بايد در محلی نصب گرددكه فضاي كافي جهت تميز كردن لوله ها و نگهداری وسايل كنترل و تجهيزات جانبی را دارا باشد. به همين جهت در ديگخانه بايد سكوئي متناسب با وزن و ابعاد ديگ با متعلقات آن انتخاب گردد.
اين سكو بايستي حداقل ۳۰ سانتيمتر از طول و عرض پايه ديگ بيشتر (از هر طرف ۱۵ سانتی متر) و ۱۵۵ سانتی مترازكف ديگخانه بلندتر باشد. دراطراف سكو بايدمجرائي جهت هدايت آب كف ديگخانه به چاه فاضلاب در نظر گرفته شود. همچنين حوضچه ای در نزديكی شير تخليه ديگ آماده گردد كه همواره پراز آب بوده و قسمت بالاي آن به چاه يا مجرایی راه داشته باشد لوله تخليه ديگ جهت خفه شدن بخار به داخل حوضچه هدايت و درب حوضچه به طور متحرك پوشانده گردد.
اگر كابل كشي مورد نياز، داخل كانال انجام گرفته باشد جهت جلوگيری از هرگونه اشكال الكتريكي نكات ايمنی می بايست به طور كامل رعايت شود. پوشش روی كانل، بايد سبك و مقاوم در برابر وزن های سنگين احتمالي باشد.

بهتر است ديگ روی سكوی مربوطه به نحوی قرار گيرد كه جلوی ديگ به سمت درب ورودی ديگخانه باشد. حتماً بايد وسيله آتش نشانی در ديگخانه پيش بينی گردد.

 

ب) شرايط نصب دودكش

ديگ مجهز به دمنده مناسب، بدون دودكش هم مي تواند كار كند، ولي مواد حاصل از احتراق را بايد به نحوی از محل ديگخانه بيرون راند. اين كار، توسط دودكش صورت می گيرد. ارتفاع دودكش بستگي به مقررات محلي دارد ولي شرايط محل نصب مانند ساخ

تمان های بلند مجاور، جهت باد و عوامل جغرافيايی نيز مؤثرخواهد بود. حداقل ارتفاع دودك

ش حدوداً ۱۲ متر است. دودكش را مي توان در بالای ديگ نصب نمود.

در صورت وجود مسـيرهاي فرعي در مسير دود و محصول احتراق، دودكش بايد طوری انتخاب شود كه افت فشار ناشی از مسيرهای فرعی را جبران نمايد. بنابراين در انتخاب دودكش بايد قدرت الكتروموتور و ميزان هوادهي پروانه دمنده ديگ را در نظر گرفت. دودكش بايد به حالت آزاد ايستاده به مجرای خروجی دود متصل شود.
لوله بايستی به طرف بالا باشد تا از خطر ناشي از تراكم گاز جلوگيری كند. قبل از تصميم درباره ارتفاع دودكش شرايط و مقررات بايد مطالعه شود. سطح مقطع دودكش نبايد از سطح مقطع محل خروج دود از ديگ كمتر باشد.

 

طریقه ی راه اندازی بویلرهای بخار

برای راه اندازی بویلر به طریقه‌ی ذیل عمل خواهیم نمود:

  1.  ابتدا از اتصال صحیح برق ورودی كه در بعضی از دستگاه ها بخاطر ظرفیت بالای بویلر و قدرت بالای الكتروموتورها سه ۳ فاز می باشند و ارت كارخانه به تابلوی برق بویلر، اطمینان حاصل نمایید.
  2.  شیرفلكه‌ی ورودی آب به سمت پمپ را باز نموده از وجود آب به مقدار كافی جهت تغذیه‌ی بویلر اطمینان حاصل كنید، سپس پمپ آب را هواگیری نمائید.
  3. اطمینان حاصل كنید كه تمامی كلید های گردنده‌ی (سلكتوری) روی تابلو در حالت خاموش می باشند سپس كلید مینیاتوری‌های داخل تابلو را در حالت روشن قرارداده ، كلید برق اصلی تابلوی كنترل فرمان را روشن نموده كمی صبر میكنیم تا برق ورودی از كنترل فاز عبور نماید و چراغ سبز رنگ روی كنترلر روشن گردد (اگر برق ورودی سه۳ فاز به ترتیب درست R.S.T وصل نگردیده باشد و لامپ قرمز رنگ روی كنترل فاز در حالت روشن دائم باشد، با تعویض یكی از دو فاز اشكال برطرف می گردد) پس از آن كلید برق تابلو را روشن نموده و در این هنگام آژیر جنب تابلو به صدا در آمده كه با فشردن دو ۲ عدد شستی موجود (ریست زنگ و ریست آژیر) صدای آن را قطع می نماییم.
  4. در این زمان دستگاه آماده‌ی آبگیری می باشد (لطفاً در هنگام آبگیری جهت خروج هوای داخل بویلر یكی از شیرهای خروجی را بازنمائید) كه بعد از هواگیری پمپ ، كلید گردان را در حالت A به معنای اتوماتیك قرار داده تا پمپ آب، بصورت اتوماتیك آبگیری نماید و دو عدد لامپ روی تابلو كه اولی نبود آب و دومی كمبود آب را نمایش میدهند به ترتیب خاموش گردیده تا اجازه‌ی استارت را به مشعل بدهد.
  5. در صورت (دو یا سه گانه سوز بودن مشعل) وجود كلید انتخاب سوخت، كلید را به سمت سوخت مورد نظر گردانده و شیر فلكه‌ی سوخت (گاز یا گازوئیل، مازوت) را بعد از تست نشتی و هواگیری باز نمایید.
  6. بعد از كامل شدن مرحله‌ی آبگیری شستی ریست مدار را فشرده تا رله‌ی فرمان عمل نموده، شروع به كارنماید و در این هنگام مشعل شروع به كار مینماید تا اول دمش نماید تا سوخت باقیمانده‌ی احتمالی را از محفظه‌ی احتراق خارج نموده (تا دچار انفجار ناخواسته درون محفظه‌ی احتراق نگردد) كه به مرحله‌ی استارت یعنی زدن جرقه و باز نمودن سوخت برسد، اگر در مرحله‌ی اول ، مشعل روشن نشد دوباره سعی نمائید تا مسیر از سوخت تكمیل گردد.
  7. در هنگام استارت مشعل، بعد از آبگیری كامل و خاموش شدن پمپ آب جهت پر نشدن بیش از حد بویلر از آب لذا اوّل كلید گردان پمپ را در حالت ۰ یا همان خاموش قرارداده و شیرفلكه‌ی تغذیه‌ی آب را بسته تا دیگ مذكور گرم شده و بخار تولیدشده، فشار نسبی ایجاد نماید، سپس اول شیر فلكه‌ی تغذیه‌ی آب را باز نموده بعد از آن كلید پمپ را در حالت اتوماتیك قرار می دهیم.
    هنگامی كه دیگ به فشار بخار متناسبی رسید (نزدیك به خاموش شدن اتوماتیك) در وحله‌ی اول شیر تخلیه‌ی بویلر را باز نموده تا مقداری از رسوبات و ته مانده های احتمالی رسوبات داخل دیگ تخلیه گردیده و مسیر خروجی كاملاً تمیز گردد، سپس شیرفلكه‌ی خروجی بخار را باز می نمایید تا مسیر بخار به كلكتور تست گردیده (در این هنگام دقت گردد شیر فلكه های مسیر خروجی از كلكتور به سمت مصرف كننده ها بسته باشند) و هرگونه بجامانده های جوشكاری و گردو غبار، روغن از تخلیه‌ی كلكتور خارج گردد، در این هنگام شیر فلكه‌ی ورود به كلكتور را بسته و سوپاپهای اطمینان را آزمایش می نماییم، در نهایت شیرهای زیر مبری لول كنترلها و لول گیج های آبنما را با باز و بسته كردن، از درست عملكرد آنها اطمینان حاصل می نماییم.

 

رسوب چیست؟

رسوب به لایه پیوسته و چسبنده ای گفته می شود که درسطحی از بدنه دیگ بخار و لوله های تبادل حرارت که با آب در تماس اند تشکیل می گردد.

رسوبات ناشی از هر یک یا مجموع عوامل ذیل می باشند:

 

۱- محصولات خوردگی:

آب طبیعی مقدار قابل توجهی اکسیژن و گاز کربنیک محلول دارد که از مهمترین عوامل خوردگی در دیگ های بخار می باشند.
بهترین و موثر ترین راه جلوگیری از خوردگی دیگ های بخار حذف گاز های فوق از آب تغذیه دیگ های بخار با استفاده از روش های فیزیکی (DEARATOR) است.
حذف مقادیر ناچیز اکسیژن و گاز کربنیک که از دستگاه دی اریتور رد می شوند از طریق تزریق مواد شیمیائی به آب دیگ بخار انجام می گیرد.

 

۲- ترکیبات معدنی:

عامل اصلی ایجاد و تشکیل رسوب در دیگ های بخار و مبدل های حرارتی و دستگاه های خنک شونده با آب وجود یون های مولد رسوب بویژه یون های کلسیم و منیزیم موجود درتغذیه دیگ های بخار و آب خنک کننده دستگاه ها است.
آب دارای نمک های کلسیم و منیزیم را آب سخت (HARD WATER) می گویند و سختی آب را بر حسب میلی گرم در لیتر کربنات کلسیم بیان می کنند (P.P.M).

 

۳- لجن ها و آلودگی هایی که در پروسه تولید بخار از طریق  مختلف به ویژه بخارات و آب های برگشتی وارد سیستم می شوند.

 

اشکالات و ضایعات ناشی از رسوب

الف: وظیفه اصلی دیگ بخار انتقال حرارت از شعله به آب دیگ و تولید بخار است. رسوب بعلت عایق حرارت بودن مانع انتقال حرارت و باعث گرم شدن بیش از حد فلز دیگ می شود (OVER HEAT)، با گرم شدن بیش از حد فلز دیگ قسمت های والس شده (اتصال TUBE به TUBE PLATE) باز می شوند، کوره دیگ (TUBE FURNACE) خمیری و نرم شده تغییر فرم می دهد و در نهایت از محل تغییر فرم پاره می شود.

ب: تشکیل رسوب در دیگ بخار غالباً سبب گرفتگی نقاط بحرانی و حساس از قبیل لوله ورودی آب تغذیه، سیستم کنترل سطح آب، شیشه های آب نما و کنترل کننده های فشار می گردد.

ج: تشکیل رسوب حتی به میزان کم باعث افزایش مصرف سوخت و کاهش راندمان دیگ می شود. با توجه به مطالب فوق و موارد دیگر که از اهمیت کمتری برخوردارند رسوب زدائی دیگ های بخار ضروری است.

 

آشنایی با شستشوی اسیدی دیگ های بخار پوسته ای (SHELL BOILERS) با فشار تا ۲۵ بار متداول ترین روش رسوب زدائی، شستشوی اسیدی و معمول ترین اسید مورد استفاده اسید کلریک یا حتی جوهر نمک  (HCL) است.

اسید کلریک به خوبی روی اکثر رسوبات اثر کرده و آن ها را از بین می برد که البته ضمن پاک کردن رسوبات، فلز بدنه دیگ را نیز مورد حمله قرار داده و در خود حل می کند.
بنابراین مصرف اسید کلریدریک حفاظت نشده خطر خوردگی و از بین رفتن خود دیگ را نیز به همراه دارد. برای جلوگیری از حمله اسید  به فلز بدنه دیگ به اسید کلریدریک (INHIBITOR) اضافه می کنند. (INHIBITOR) ها ترکیبات پیچیده ای هستند که به میزان کم به اسید کلریدریک اضافه می شوند و از حمله اسید به فلز بدنه دیگ (BASE METAL) و سایر تجهیزات جلوگیری می کنند. برای شستشوی اسیدی دیگ های بخار معمولاً از روش سیرکولاسیون استفاده می کنند. بدین ترتیب که دیگ را تا حد نرمال از اسید حفاظت شده ۱۲-۵ درصد پر کرده و تا ۵۰-۴۰ درجه سانتی گراد گرم می کنند و با استفاده از پمپ و مدار سیرکوله اسید را در مدار سیرکوله می کنند (مطابق شکل زیر).


گاهی با توجه به آنالیز رسوب و برای افزایش تاثیر اسید روی رسوب از مواد و ترکیبات کمکی استفاده می کنند که یکی از معمول ترین و موثر ترین آن ها نمک های محتوی فلو ئور است که به میزان کم به اسید مدار اضافه می کنند.

پس از اطمینان از تمیز شدن دیگ و پایان عملیات شستشوی اسیدی که با انجام آزمایشات ضمن شستشوی مشخص می شود اسید را با رعایت اصول ایمنی و زیست محیطی تخلیه، دیگ را با آب شسته و توسط مواد قلیائی مناسب (هیدروکسید ها و یا فسفات ها) خنثی و محیط دیگ را قلیائی می کنند.

استفاده از اسید حفاظت شده، تعیین زمان سیر کولاسیون، تعیین درجه حرارت عملیات، استفاده از مواد شیمیائی کمکی، رعایت اصول ایمنی و پروسه خنثی سازی از جمله مواردی است که از اهمیت خاصی برخوردارند و نیاز به تجربه، اطلاعات و آزمایشات حین عملیات شستشو دارند.

 

شستشوی اسیدی دستگاه ها و تجهیزات دیگر

شستشوی اسیدی دستگاه ها و تجهیزات دیگر به لحاظ تنوع بیشتر فلزات مصرف شده در ساخت آنها از شستشوی اسیدی دیگ های بخار پیچیده تر است.

بعنوان نمونه میتوان مبدل های حرارتی، کمپرسورهای هوا، چیلرها و مدارهای خنک کننده بسته برگشتی را نام برد که شستشوی اسیدی آنها نیاز به بررسی و دقت بیشتری دارد.

شستشوی اسیدی دستگاه ها که چند نوع فلز در ساختمان آنها بکار رفته دقت و بررسی ویژه ای لازم دارد. چرا که ممکن است در ساخت یک قسمت از دستگاه که از دید و دسترسی دور است از فلزی استفاده شده باشد که در مقابل اسید حفاظت شده (برای مثال: فولاد و مس) اصلاً مقاومت نکند و به سرعت از بین برود.

بنابراین شستشوی اسیدی تجهیزات و دستگاه های متنوع علیرغم اینکه ممکن است از لحاظ حجم و وزن کوچکتر از دیگ های بخار باشند از پیچیدگی خاص برخوردارند و باید قبل از عملیات بررسی و دقت بیشتری معمول گردد.

لازم به یادآوری است مراحل شستشوی با آب و خنثی سازی پس از شستشوی اسیدی در این مورد هم الزامی است.

 

راهنمای نصب و راه اندازی دیگ های بخار

الف) مقدمه

يک تکنسين مجرب و ماهر نصب بويلر و مشعل بايد با موارد زير و همچنين مراحل راه اندازی بويلر کاملاً آشنا باشد. علاوه بر اين، فرم دستورالعمل نصب مشعل پيوستی را نيز مطالعه کنيد.
نماينده شرکت توليد کننده بويلر و اپراتور مسئول نگهداری و حفاظت بويلر، بايـد موقع نصب و راه اندازی بويلر جهت تنظيم سيستم های هواکش، برق، آب و گاز به همراه مسئول نصب بويلر حضور داشته باشند. علاوه بر اين در تنظيم تجهيزات گازی، بهتر است نمايندۀ سازمان خدمات شهری (گاز،آب و برق) نيز حضور يابند.

نکات زير بايد توسط اين افراد جهت حفاظت و نگهداری صحيح بويلر کاملاً رعايت شوند. در برخی کشورها و مناطق، بازرس بويلر نيز قبل از نصب در محل حضور دارد.
مسئول راه اندازی بويلر بايد قبل از شروع به کار تمامی دستورالعمل ها و نکات اين فرم را مطالعه کرده و با ترتيب انجام مراحل و طرز کنترل بويلر کاملاً آشنا باشد. علاوه بر ايـن بايـد نقشۀ سيم کشی برق و گاز بويلر را نيز مطالعه نمايند.

 

ب) تجهيزات لازم

  1. جعبه ابزار
  2. پرشر گيج گاز (سوخت)
  3. ولتاژ سنج
  4. نتيجه تست صابون (نشتی)
  5. نتيجه تست مشعل

 

ج) نصب بويلر

  1. محل نصب بويلر بايد دارای برق، گاز و لوله کشی مجاز و هواکش مناسب باشد.
  2. بويلر بر روی پايه بتونی (فونداسيون)، غير قابل احتراق و دارای کفشوی باشيب مناسب و محل نصب بویلر حتماً تراز باشد.
  3. مکانی که در آن بويلر نصب می گردد در معرض جريان مستقيم هوا قرار نگيرد، به طوری که مواد قابل اشتعال و دود و دم، گرد و خاک وارد محل نصب بويلر نشود.
  4. مکانی که در آن بويلر نصب می شود بايد با دستورالعمل های ساخت بويلر مطابق بوده و مورد تائيد توليد کننده باشد. همچنين تابلو کنترل فرمان بويلر تنظيم باشد. تابلو کنترل سعی شود در حالت اتوماتیک قرار گیرد، در غیر این صورت باید اپراتور دائماً در پای دیگ کارکرد دیگ را کنترل نماید.
  5. تهويه ی محل نصب بویلر بایستی طوری باشد که میزان اکسیژن مورد نیاز مشعل و محیط را تأمین کند.
  6. بايستی از وجود فشار هوای مناسب اطمينان حاصل کرد. (در صورت وجود فن های ديگر در مکان نصب بويلر، اطمينان حاصل کنيد که بر هواکش بويلر تأثير منفی نخواهد داشت. در ايـن صورت از سيـستم هواکش برنامه ريزی شده و سيستم سوخت رسانی موتوردار استفاده کنيد.)
  7. از آب تصفيه شده بدون سختی و دستگاه سخت گير و همچنين دستگاه دی اريتور جهت اكسيژن زدائی و گرم نمودن آب مصرفی روزانه بويلر إستفاده شود.
  8. بويلر را به کليد قطع و وصل جداگانه برق مجهز نموده و پمپ تغذيه آب باید از لول سوئیچ Low دی اریتور فرمان بگیرد تا در صورت پائین بودن سطح آب دی اریتور، پمپ تغذیه کار نکند.
  9. بدنه ی بويلر باید دارای اتصال ارت باشد و کلیۀ اجزای روی دیگ کاملاً به ارت متصل گردند.
  10. برای تزریق مواد شیمیائی به دیگ از مشورت این شرکت استفاده شود.
  11. سوپاپ اطمینان دیگ هر سال یک مرتبه باید سرویس، کالیبره و کنترل گردد.
  12. لوله ی خروجی شير اطمينان می بايست نيم برابر بزرگ¬تر در نظر گرفته شود تا مانع خروج راحت بخار نگردد. همچنين لولۀ مذکور را توسط بست مناسب به محلی مناسب خارج از سقف محل نصب بویلر هدایت کنید و حتماً از مهندس مشاور با اطلاع استفاده شود.
  13. بخار شير اطمينان بايد به مکان مطمئن و امنی (مستقيم و بدون انحراف به بيرون از سقف) هدايت شود.
  14. پیشنهاد می شود هواکش و يا دمپر بارومتری روی اگزوز بویلر نصب گردد.
  15. سيستم آگاهی دهنده نارسايی سوخت بايد فعال باشد.
  16. لوله ی دودکش بايد خارج از محيط در ارتفاع و محل مناسب قرار بگيـرد و دارای کلاهک مناسب باشد. (طبق استاندارد جهانی حداقل ۱۲ متر تا ظرفيت ۷۰۰۰ كيلوگرم بر ساعت بخار بسته به موقعیت محل)
  17. کلاهک بايد طوری باشد که مانع خروج هوا نشود و هواکش را از ورود فشار خارجی محافظت نمايـد. همچنين کلاهک دودکش بايد مطابق با دستورالعمل ساخت بويلر نصب شده باشد.
  18. وزن لوله ی هواکش بايد توسط بستی يا بست هايی به جايی غير از بدنه بويلر وصل گردد تا وزن آن به بويلر وارد نگردد.
  19. لوله ی هواکش بويلر بايد طوری نصب شود که باعث آتش سوزی نشده و حرارت حاصله را به خارج هدايت نمايد و پیشنهاد می¬گردد از عایق جنب دودکش استفاده گردد.
  20. کنترلر وجود گاز بايد جهت خروج صحيح گاز از آن، يو (U) شکل باشد.

 

د) توصيه های نهايی برای اپراتور

  1. دستورالعمل های نصب بويلر را مرور کنيـد.
  2. دستورالعمل های راه اندازی بويلر را مرور کنيد.
  3. دستورالعمل های خاموش کردن بويلر را مرور کنيد.
  4. دستورالعمل های مخزن بلودان را مرور کنيد.
  5. مراحل تصفيه آب بويلر را مرور کنيد، زيرا که نوع آب در عمر بويلر تأثير گذار است.
  6. گزارش های بازرسی و طريقه حفاظت بويلر (هفتگی، ماهانه، …) را مرور کنيد.
    وی اسیدی در این مورد هم الزامی است.

 

مشخصات و آزمایش های لازم آب تغذیه و آب دیگ های بخار پوسته ای با فشار تا ۲۵ بار

با توجه به جداول ذیل لازم است آب تغذیه و آب دیگ های بخار آزمایش و نتایج آن با جدول استاندارد مقایسه شود.
آب تغذیه دیگ بخار (FEED WATER)
نزدیک صفر سختی بر حسب میلی گرم در لیتر ( P.P.M ) کربنات کلسیم (CaCo3)
۷/۵-۹/۵ PH

آب دیگ بخار (BOILER WATER)

نزدیک صفر سختی بر حسب میلی گرم در لیتر (P.P.M) کربنات کلسیم (CaCo3)
۵۰-۱۰۰ فسفات سدیم بر حسب میلی گرم در لیتر ( Na3Po4 )
۳۵۰ حداقل قلیائیت هیدروکسید بر حسب میلی گرم در لیتر کربنات کلسیم  (CaCo3 )
۱۲۰۰ حداکثر قلیائیت کل بر حسب میلی گرم در لیتر کربنات کلسیم  (CaCo3 )
کمتر از ۰/۴ قابلیت هیدروکسید حداکثر سیلیس بر حسب میلی گرم در لیتر Sio2
۷۰-۳۰
…………………….
۰/۱-۱ سولفات سدیم بر حسب میلی گرم در لیتر Na2So3
یا
هیدرازین بر حسب میلی گرم در لیتر N2H4
۳۵۰۰ حداکثر مجموع املاح محلول (T.D.S) بر حسب میلی گرم در لیتر

دارندگان و مصرف کنندگان دیگ های بخار پوسته ای (Shell Boilers) معمولاً از آب های خام زلال استفاده می کنند و برای تغذیه آب دیگ بخار، آب را با استفاده از ستون های رزین تبادل یون تصفیه می کنند.

 

آب تغذیه (FEED WATER)

دستگاه های تصفیه آب مورد استفاده اکثرا از نوع رزین کاتیونی درسیکل سدیم می¬باشند که با آب نمک احیاء می شوند.
نکات مهم و اثر گذار در بهبود تصفیه آب متذکر می گردد.

  1. پس از خسته شدن رزین که سختی آب خروجی دستگاه تصفیه بالا می رود در انجام و زمان عمل شستشوی معکوس (BACK WASH) دقت لازم لحاظ گردد تا همه املاح و مواد معلق که روی رزین ها نشسته اند از محیط دستگاه تصفیه آب خارج شوند.
  2. برای احیاء رزین از آب نمک غلیظ و کاملاً زلال استفاده شود.
    بهتر است آب نمک ابتدا در یک مخزن تهیه و پس از ته نشینی، آب نمک زلال به مخزن آب نمک دستگاه تصفیه آب منتقل شود.
  3. آب خام در حدود ۱۰ P.P.M. اکسیژن دارد.
  4. آب تصفیه شده هم در حدود ۱۰ P.P.M. اکسیژن دارد، تقریباً همه اکسیژن آب تصفیه شده باید در دی اریتور حذف شود، بنابراین درجه حرارت آب تغذیه (FEED WATER) در دی اریتور باید حتی الامکان به نقطه جوش نزدیک شود. مقادیر کمی از اکسیژن که از دی اریتور فرار می کنند از طریق تزریق مواد شیمیایی به آب دیگ بخار (FEED WATER)  خنثی می شوند. سختی آب خروجی دستگاه تصفیه، سختی و اکسیژن آب خروجی دی اریتور را حداکثر هر چهار ساعت یک بار آزمایش کنید و به محض مشاهده سختی، دستگاه تصفیه آب را جهت احیاء مجدد از مدار خارج نمائید.

 

آب دیگ بخار (BOILER WATER)

آب دیگ بخار را حداقل هر شیفت دو بار آزمایش کنید.

اگر بتوان همه آزمایشات مندرج در جدول را انجام داد و شرایط آب دیگ بخار مطابق جدول استاندارد باشد، معمولاً مشکل رسوب و خوردگی پیش نمی آید.
شمار قابل توجهی از واحدهای صنعتی اطلاعات و امکانات لازم و کافی را در اختیار ندارند بنابراین لازم است ضمن ارائه اطلاعات اولیه مزایای توجه به بهسازی آب را به ایشان توضیح داد.
سه آزمایش سختی، فسفات و قلیائیت های آب دیگ بخار برای همه دارندگان به سادگی قابل انجام، کنترل و آزمایش آنها در بهبود شرایط آب دیگ بخار بسیار موثر است.
پایین بودن سختی آب دیگ بخار عاملی است که مانع از تشکیل رسوب می گردد.
داشتن مقادیر استاندارد فسفات در آب دیگ های بخار مانع خوردگی و عامل معلق نگه داشتن رسوبات است که از طریق شیر تخلیه از محیط دیگ بخار خارج می شوند. حفظ قلیائیت آب دیگ بخار به ویژه قلیائیت هیدروکسید مانع از رسوب ترکیبات سیلیسی می شود و سیلیس موجود در آب دیگ بخار را معلق نگه می دارد.
رسوبات سیلیسی از جمله رسوبات سخت و مشکل آفرینی هستند که شستشوی شیمیائی آنها هم به سادگی مقدور نیست. اگر با انجام سه آزمایش فوق، به دیگ بخار هر شیفت حداقل دو نوبت دریناژ زده شود و آب دیگ بخار هم زلال باشد، تقریباً شرایط آب دیگ بخار شرایط نسبتاً قابل تحملی است.
بهتر است هر شش ماه یک بار داخل دیگ بخار (لوله ها، کوره، شل) از نظر رسوب و خوردگی بازرسی شود. این بازرسی نتیجه عملکرد شش ماه عملیات بهسازی آب تغذیه و آب دیگ بخار را مشخص می کند.
مشخصات و آزمایش های لازم آب تغذیه و آب دیگ های بخار پوسته ای با فشار تا ۲۵ بار

با توجه به جداول ذیل لازم است آب تغذیه و آب دیگ های بخار آزمایش و نتایج آن با جدول استاندارد مقایسه شود.
آب تغذیه دیگ بخار (FEED WATER)
نزدیک صفر سختی بر حسب میلی گرم در لیتر ( P.P.M ) کربنات کلسیم (CaCo3)
۷/۵-۹/۵ PH
آب دیگ بخار (BOILER WATER)
نزدیک صفر سختی بر حسب میلی گرم در لیتر (P.P.M) کربنات کلسیم (CaCo3)
۵۰-۱۰۰ فسفات سدیم بر حسب میلی گرم در لیتر ( Na3Po4 )
۳۵۰ حداقل قلیائیت هیدروکسید بر حسب میلی گرم در لیتر کربنات کلسیم  (CaCo3 )
۱۲۰۰ حداکثر قلیائیت کل بر حسب میلی گرم در لیتر کربنات کلسیم  (CaCo3 )
کمتر از ۰/۴ قابلیت هیدروکسید حداکثر سیلیس بر حسب میلی گرم در لیتر Sio2
۷۰-۳۰
…………………….
۰/۱-۱ سولفات سدیم بر حسب میلی گرم در لیتر Na2So3
یا
هیدرازین بر حسب میلی گرم در لیتر N2H4
۳۵۰۰ حداکثر مجموع املاح محلول (T.D.S) بر حسب میلی گرم در لیتر
دارندگان و مصرف کنندگان دیگ های بخار پوسته ای (Shell Boilers) معمولاً از آب های خام زلال استفاده می کنند و برای تغذیه آب دیگ بخار، آب را با استفاده از ستون های رزین تبادل یون تصفیه می کنند.

 

آب تغذیه (FEED WATER)

دستگاه های تصفیه آب مورد استفاده اکثرا از نوع رزین کاتیونی درسیکل سدیم می¬باشند که با آب نمک احیاء می شوند.
نکات مهم و اثر گذار در بهبود تصفیه آب متذکر می گردد.

  1.  پس از خسته شدن رزین که سختی آب خروجی دستگاه تصفیه بالا می رود در انجام و زمان عمل شستشوی معکوس (BACK WASH) دقت لازم لحاظ گردد تا همه املاح و مواد معلق که روی رزین ها نشسته اند از محیط دستگاه تصفیه آب خارج شوند.
  2. برای احیاء رزین از آب نمک غلیظ و کاملاً زلال استفاده شود.
    بهتر است آب نمک ابتدا در یک مخزن تهیه و پس از ته نشینی، آب نمک زلال به مخزن آب نمک دستگاه تصفیه آب منتقل شود.
  3. آب خام در حدود ۱۰ P.P.M. اکسیژن دارد.
  4. آب تصفیه شده هم در حدود ۱۰ P.P.M. اکسیژن دارد، تقریباً همه اکسیژن آب تصفیه شده باید در دی اریتور حذف شود، بنابراین درجه حرارت آب تغذیه (FEED WATER) در دی اریتور باید حتی الامکان به نقطه جوش نزدیک شود. مقادیر کمی از اکسیژن که از دی اریتور فرار می کنند از طریق تزریق مواد شیمیایی به آب دیگ بخار (FEED WATER)  خنثی می شوند. سختی آب خروجی دستگاه تصفیه، سختی و اکسیژن آب خروجی دی اریتور را حداکثر هر چهار ساعت یک بار آزمایش کنید و به محض مشاهده سختی، دستگاه تصفیه آب را جهت احیاء مجدد از مدار خارج نمائید.

 

آب دیگ بخار (BOILER WATER)

آب دیگ بخار را حداقل هر شیفت دو بار آزمایش کنید.

اگر بتوان همه آزمایشات مندرج در جدول را انجام داد و شرایط آب دیگ بخار مطابق جدول استاندارد باشد، معمولاً مشکل رسوب و خوردگی پیش نمی آید.
شمار قابل توجهی از واحدهای صنعتی اطلاعات و امکانات لازم و کافی را در اختیار ندارند بنابراین لازم است ضمن ارائه اطلاعات اولیه مزایای توجه به بهسازی آب را به ایشان توضیح داد.
سه آزمایش سختی، فسفات و قلیائیت های آب دیگ بخار برای همه دارندگان به سادگی قابل انجام، کنترل و آزمایش آنها در بهبود شرایط آب دیگ بخار بسیار موثر است.
پایین بودن سختی آب دیگ بخار عاملی است که مانع از تشکیل رسوب می گردد.
داشتن مقادیر استاندارد فسفات در آب دیگ های بخار مانع خوردگی و عامل معلق نگه داشتن رسوبات است که از طریق شیر تخلیه از محیط دیگ بخار خارج می شوند. حفظ قلیائیت آب دیگ بخار به ویژه قلیائیت هیدروکسید مانع از رسوب ترکیبات سیلیسی می شود و سیلیس موجود در آب دیگ بخار را معلق نگه می دارد.
رسوبات سیلیسی از جمله رسوبات سخت و مشکل آفرینی هستند که شستشوی شیمیائی آنها هم به سادگی مقدور نیست. اگر با انجام سه آزمایش فوق، به دیگ بخار هر شیفت حداقل دو نوبت دریناژ زده شود و آب دیگ بخار هم زلال باشد، تقریباً شرایط آب دیگ بخار شرایط نسبتاً قابل تحملی است.
بهتر است هر شش ماه یک بار داخل دیگ بخار (لوله ها، کوره، شل) از نظر رسوب و خوردگی بازرسی شود. این بازرسی نتیجه عملکرد شش ماه عملیات بهسازی آب تغذیه و آب دیگ بخار را مشخص می کند.

: ورودی از جستجوگرها
669647
: کل بازدید ها
2217
: بازدید این ماه
514
: بازدید این هفته
69
: بازدید دیروز
2
: بازدید امروز
0
: کاربران آنلاین